روزم خجسته بود، که دیدم ز بامداد
روزم خجسته بود، که دیدم ز بامدادآن ماه سرو قامت بر من سلام داد
ماهی فکند سایه؟ اقبال بر سرمکز نور روی خویش به خورشید وام داد
حوری که در مششدر خوبی جمال اونه خصل و پنج مهره به ماه تمام داد
چشمش مرا بکشت، چه آرم به زلف دست؟سلطان گناه کرد، چه خواهم ز عام داد؟
جایی که دام و دانه شود خال و زلف اوآن مرغ زیرکست که خود را به دام داد
هر کس که کرد با سر زلفش تعلقیزحمت کشد ز دل، که به سودای خام داد
خاک کسی شدیم که بر خاک کوی خویشما را رها نکرد و سگان را مقام داد
گفتم که: کام دل ز لبانش طلب کنمعقل این سخن شنید و برمن پیام داد:
کای اوحدی، به گرد چنین آرزو مگردکان سنگدل بکس نشنیدم که: کام داد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/ovhadi-qezel-169
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О любви
Səndən ötrü tərk-i-vətən olmuşam,Ey bimürvət yar, qadasın aldığım,
EylərEy ağalar məni niyə qınarsızEyləsə dərdimə bu dərman eylər
HandadıEy ağalar, həsrətini çəkərəm,Bu mələk mənzərim bilmən handadı.
Gözəlim, sən görən ol aşiqi-nalan deyiləmGözəlim, sən görən ol aşiqi-nalan deyiləm,O xumar gözlərə bundan sora heyran deyiləm.