جماعتی که مرا توبه کار میخوانند
جماعتی که مرا توبه کار میخوانندز عشق توبه بکردم، بگوی: تا دانند
به بند عشق چو شد پای تا سرم بستهبه پند عقلم ازین کار منع نتوانند
ولایتیست دل و عشق آن صنم سلطاندر آن ولایت باقی گدای سلطانند
مکونات جهان را تو قطرها پندارکه آب خویش به دریای عشق میرانند
مجاهدان طلب را چو کاروان سلوکبه کوی عشق درآید، شتر بخوابانند
اگر نه سلسله جنبانشان بود شوقیستارگان سپهر از روش فرو مانند
خبر ز عشق ندارد وجود مدعیانهمیشه در پی انکار اوحدی زانند
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/ovhadi-qezel-313
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О мудрости
Ağlama, sən ağlasan Pünhan da ağlar, ağlama,Bir zaman görsən əgər köksümdə dağlar, ağlama.
Zəmanədən şikayətFəsad ilə dolu göylər edərkən tərsinə dövran,Tükənməz qəmdən olmuşdu könül-dərdli, ürək-nalan.
AriflərEşqin şərabından bir qətrə içən,Əlbəttə, od tutub yanar, ariflər!
دل به دریا زدن از چشم تر آموختهامچه هنرها که ز فیض نظر آموختهام