О мудрости
Qudsi meydən qudsi nəşə istəmişdir hər zaman,Hər kəs olar məclislərdə bu nəşəylə kamiran.
YarəbQurtarmadımı ağlamağın mövsimi, yarəb?Hər gündə münacat olunur məscidimizdə.
Xacə HafizHafiz, ey mürşidi-sütudəsiyər!Hafiz, ey ustadi-şerü hünər!
Elm tərifində deyilibdirMÜXƏMMƏS**Aç qulağını bir eşit bu sözlərin ey bül füzul,
Cavablar cavabıНашей душою наука была, - почему же,Родину к свету наука вела, - почему же,
"Həyat"ın "Gop-gop"una cavabЭтот мальчик - свет очей, радость сердца и покой,Сила тела, жизни сок, замечательный такой.
Alma oğrusuAlman yazıçısı V.Buşdan iqtibasAslan ilə Əmir, həm Cabbar,
LaylaLayla deyim, yat ciyərim parası,Ağlama çox ey gözümün qarası!
DəvətArxadaşlar! Elm lazımdır ki, tapsın din həyat.Elm ilən hasil olur izzət, tapar millət nicat.
Əldən gedərBu cahanda istədiyim mehriban əldən gedər,Taci-təxti, cahı-cəlal, şövkət-şan əldən gedər.
BülbüllərinənXara qismət oldu güllər,Sən ağla bülbüllərinən.
Səradan bir dəli şeytan deyər: insanlar, insanlar!Злой шайтан из преисподней восклицает:«Люди, люди! Знанья мир заполонили, много знать желают люди.
Töhmət edir qəzetçilər, – məş’əri-nası bir belə!Töhmət edir qəzetçilər, – mə’şəri-nası bir belə!..Özlərinin, inan ki, yox fəhmü zəkası bir belə!..
Oyan, oğlum!Ağıllı oğlum, oyan!Qiymətlidir hər zaman.
Vaveylayi-nifrətTəməddün əhli olmuş elm ilə alim, ziyalanmış.Pozulmuş milləti-islamın əxlaqı, fənalanmış,
Kimdir arif? – deyə sordum, dedilər əsrə görə«Кто просвещенный?» - я спросил и услыхал в ответ!«Тот, кто религию отверг и святости лишен».
Tərcüman deyir ki ("Be tə’mine lesane madər əz hər ku be Petpesburğ")Be tə’mine lesane madər əz hər ku be PetresburğYeki alim fürustənra mən əz millət rəcakarəm.
Öymə nəsəbi, öyməyə şayistə həsəbdirÖymə nəsəbi, öyməyə şayistə həsəbdir,Gördük o müləvvəsləri kim, paknəsəbdir.
Şimdi hər millət edir nəfsini irfanə fədaЧему сейчас любой народ служенье посвящает?Народ все помыслы свои ученью посвящает.
MərsiyəCavan öldün, dünyadan kam almadın,Çox çalışdın, zəhmətdən heç doymadın.
Mirzə Abdulla (Sur) MəmmədzadəEy qardaşlar! Bir zamanlar elmisizlik dumanı,Cəhalətin kor pəncəsi qaplamışdı hər yanı.
Bəxtsiz rəfiqəməIEy məni çulğalayan dərd, nədən
“Səni mən sevməyirəm, sevməyirəm...”Bir zaman millətimiz alim idi,Bilmirəm noldu ki, yatdı əbədi.
OxucularımaEy möhtərəm qarelərim! Topladığım bu əşar,Həp ürəkdən çıxan bütün ixtiyarsız fəryaddır.
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.