MÜXƏMMƏS

Aç qulağını bir eşit bu sözlərin ey bül füzul,
Elmə rağib olgilən qafildilər küllən cühul.
Hər nə var dünyada bil ki, elmilən olmuş hüsul,
Fəzli elmi bilgilən şərilə olmuşdur qəbul,
Olmasın qafil xəlayiq eyləyib Quran nüzul.

Bu təriqətdə nə qədri çəkdi zəhmət Müstəfa,
Söylədi əlelmü-elmani və fis-sin bərməla.
Hər necə cövr etdilər edmüb olara iqtifa,
Hökm edərdi hökmü kim, hökm eyləyib ani xuda,
Olmasın qafil xəlayiq eyləyib Quran nüzul.

Elmilən bir vəqti də mənsur olub islamiyan,
Nüsrəti-islama eylərdi təəccüb bu cahan.
Bu zamanda azdı dünya içrə islami sayan,
Düşmənidir qafilin ol xudayi-laməkan.
Olmasın qafil xəlayiq eyləyib Quran nüzul.

Öyrən elmi ləhdəcən tapşırmış ol fəxri-ənam,
Mərdüzən alim olsun gərək deyibdir ol imam.
Elm elindir hər nə var biz müxtəsər qıldıq kəlam,
Dustudari-əhl-elm olmuş bilin rəbbül-ənam.
Olmasın qafil xəlayiq eyləyib Quran nüzul.

Sözlük

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О божественной любви