من که خَمّارم، به مسجدها مده راهم دگر
من که خَمّارم، به مسجدها مده راهم دگرکاین زمان میخوردم و در حال میخواهم دگر
محنت من جمله از عشقست و رنج از آگهیبادهای در ده، که عقلم هست و آگاهم دگر
رحم بر گمراه و سرگردان نگفتی: واجبست؟رحمتی بر من، که سرگردان و گمراهم دگر
مدتی دربسته بودم دیده از دیدار خوابصورت او در خیال آمد ز ناگاهم دگر
روی گندمگون او با من نمیدانم چه کرد؟این همی دانم که: همچون کاه میکاهم دگر
با زنخدانش مرا میلیست، میدانم که: زودخواهد افگندن به بازی اندر آن چاهم دگر
هم ببخشیدی دلش بر نالهٔ شبهای منگر به گوش او رسیدی ناله و آهم دگر
من که بر عشقم بریدستند ناف از کودکیچون توان از عشق ببریدن به اکراهم دگر؟
اوحدی امسال اگر آهنگ رفتن میکندگو: سفر میکن، که من حیران آن ماهم دگر
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/ovhadi-qezel-390
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О любви
Sənin ilən keçirdiyim günləriEy sevdiyim, indi anıb ağlaram
Tərcibənd: Ey tərfə nigari mah-ruxsarEy tərfə nigari, mah-ruxsar,Ey hur-ləqa, fəriştəkirdar,
Həqdi, gözəl çoxdu cahan içindəHəqdi, gözəl çoxdu cahan içində,Gözəldə bir neçə nişanə gərək.
AğlayımGözümdə kamımdır bu gün,Mənim qiyamımdır bu gün,