منم غریب دیار تو، ای غریبنواز
منم غریب دیار تو، ای غریبنوازدمی به حال غریب دیار خود پرداز
به هر کمند که خواهی بگیر و بازم بندبه شرط آنکه ز کارم نظر نگیری باز
گرم چو خاک زمین خوار میکنی سهلستچو خاک میکن و بر خاک سایه میانداز
درون سینه دلم چون کبوتران بتپدچه آتشست که در جان من نهادی باز؟
هوای قد بلند تو میکند دل منتو دست کوته من بین و آرزوی دراز!
بر آستین خیالت همی دهم بوسهبر آستان وصالت مرا چو نیست جواز
هزار دیده به روی تو ناظرند و تو خودنظر به روی کسی بر نمیکنی از ناز
اگر بسوزدت، ای دل، ز درد ناله مکندم از محبت او میزنی، بسوز و بساز
حدیث درد من، ای مدعی، نه امروزستکه اوحدی ز ازل بود رند و شاهد باز
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/ovhadi-qezel-407
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О разлуке
Bir söz sərrafıydım bu zamanənin,Qəflətən qarşıma çıxdı qəriblik.
O gün kim həsrət ilə ol büti-zibadan ayrıldımO gün kim həsrət ilə ol büti-zibadan ayrıldım,Qalıb bir surəti-bihiss kimi mənadan ayrıldım.
Pəltək adamın dilindənŞə-şə-şə şəha cəmalın kə-kə-kə kəmal olubdur,Lə-lə-lə ləbin şərabı zu-zu-zu zülal olubdur
Nə yaxşı munis idi, heyf, nagəhan getdiNə yaxşı munis idi, heyf, nagəhan getdi,Məni bu möhnət əta qoydu firavan getdi