چنین که بسته شدم باز من به زلف چو بندش
چنین که بسته شدم باز من به زلف چو بندشخلاص من متصور کجا شود ز کمندش؟
به رنگ چهرهٔ او گر نگه کند گل سوریز شرم سرخ برآید، ز خوی گلاب برندش
چه آب در دهن آید نبات را ز لب او؟اگر به کام رسد ذوق آن لبان چو قندش
ز بهر چشم بدانش به نیک خواه بگویمکه بامداد بخوری کن ز عود و سپندش
ستمگرا، دل هر کس که مبتلای تو گرددبه عقل باز نیارد دگر نصیحت و پندش
فکندهام دل خود را چو خاک بر سر راهتکه بگذری و مشرف کنی به نعل سمندش
ز دور مینگر، ای اوحدی، که دیرتر افتدبه دست کوته ماه میوهٔ درخت بلندش
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/ovhadi-qezel-428
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О любви
Gözəl adəm, hansı pərdən gəlirsən,Mən ha bilim, sən cananə bənzərsən
Can içində dərdi-eşqin olalı, cana, müqimCan içində dərdi-eşqin olalı, cana, müqim,Gözlərindən sayru könlüm oldu sağü müstəqim.
İncizablarımVəhy ilə səmadan enmədir Quran.Quranla pestidən yüksəlir insan.
OlarHər yetən gözələ gözəl demərəm,Gözələ özgə bir əlamət olar.