چون ساعدت مساعد آنست رشتهایم
چون ساعدت مساعد آنست رشتهایمدر خون خود، که عاشق آن دست گشتهایم
در خاک کوی خود دل ما را بجوی نیککو را به آب دیدهٔ خونین سرشتهایم
گرمان بخوان وصل نخوانی شبی، بخوانخط به خون که روز فراقت نبشتهایم
بیخار محنتی نگذارد زمین دلتخم محبت تو، که در سینه کشتهایم
تا دفتر خیال تو در پیش چشم ماستطومار فکر این دگران در نوشتهایم
ما را مبصران به نزاری ز موی توفرقی نمیکنند، که باریک رشتهایم
بگذاشتیم قصه، تمنای ما ز توکمتر ز بوسهای نبود، گر فرشتهایم
دل بستهایم، در سر زلف تو گر چه خلقپنداشتند کز سر آن در گذشتهایم
وقتی ز اوحدی اثری بود پیش مااکنون ز اوحدی اثری هم نهشتهایم
با ما رقیب سرد تو گر گرمییی کنداز دودمان چه غم؟ که به آتش سرشتهایم
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/ovhadi-qezel-579
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов
Olmuşam səhra-güzər bir Leyli sevdasında mən,Gəşti-Məcnuna yetişdim eşq səhrasında mən.
Zülfün kimi qaraldı könül dudi-ah iləZülfün kimi qaraldı könül dudi-ah ilə,Eşqində iddia edərəm bu güvah ilə.
AhındanƏtəmasım budur, ey şahlar şahı,Həzər elə biçarələr ahından,
SevdiyimBurada könlüm asayiş tutmazİstər ki yanına vara sevdiyim