ای مکان تو از مکان بیرونسر امرت ز کن فکان بیرون

در وجودی و از وجود به دردر جهانی و از جهان بیرون

آسمان و زمین تو داری، تواز زمین وز آسمان بیرون

فتنه‌ای در میان فگنده ز عشقخویشتن رفته از میان بیرون

ساعتی نیستی ز دل خالینفسی نیستی ز جان بیرون

آن و اینت به فکر چون یابند؟ای تو از فکر این و آن بیرون

بنشینی و از نشستن خودبینشانی و از نشان بیرون

آخر و اولی و بودن توز آخر و اول زمان بیرون

چون دل اوحدی زبون تو شداین سخن رفتش از زبان بیرون

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов