گر دهد یارت امان ایمن مشوور ببخشاید، به جان ایمن مشو

آن زمان کت گوید: ای من جمله توجمله مکرست، آن زمان ایمن مشو

روی او را گر ببینی آشکارباز خواهد شد نهان، ایمن مشو

گر کنارت، گوید: از زر پر کنمتا نبندی در میان، ایمن مشو

وقت بیگاهست، ها! گامی بپویدزد همراهست، هان! ایمن مشو

گر شوی ایمن ز خوف دزد، نیزاز خلاف کاروان ایمن مشو

ور نماز و روزه گمراهت کنداز غرور این و آن ایمن مشو

چون نهد دیوانه‌ای دانات نامعاقلی؟ خود را بدان، ایمن مشو

از کرامات ار بپری در هوااز هوا و از هوان ایمن مشو

ای که اندر بی‌نشانی می‌رویاز حریف بی‌نشان ایمن مشو

اوحدی،چون سرش آمد بر زبانسر نگه دار، از زبان ایمن مشو

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов