آنکه میخواست مرا بیدل و بی‌یار شدهزود بینم چو خودش عاشق و غمخوار شده

اثری هم بکند زود یقین، می‌دانمگریه های شب این دیدهٔ بیدار شده

مددی نیست که دیگر به منش باز آردآن ز پیش من دل خسته به آزار شده

ای رفیقان سفر، گر سر رفتن داریدهمتی با من محبوس گرفتار شده

جان فدا کرده و چون باد هوا گشته سبکدل به غم داده و چون خاک زمین خوار شده

از غم آن تن همچون سمن و روی چو گلگل گیتی همه در دیدهٔ من خار شده

خرقه پوشیدنم از عشق چرا دارد باز؟من بسوزانمش این خرقهٔ زنار شده

نظری بر من و بر درد من و زاری منای به هجران تو من زارتر از زار شده

کار عشق تو بلاییست نبینی آخر؟اوحدی را چو من اندر سر این کار شده

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви