جفا بر کسی بیش ازین چون کنی؟که هر دم به نوعی دلش خون کنی

تو روزی ز دست غم خود مرابه صحرا دوانی و مجنون کنی

نگویم به کس حال بیداد توکه ترسم بگویند و افزون کنی

نمی‌دارم از دامنت دست بازگرم دامن دیده جیحون کنی

بر آنی که بر من کنی رحمتیچه سودم دهد گر نه اکنون کنی

نبود این گمان اوحدی را به توکه با او دل خود دگرگون کنی

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов