Xöcəstə bülbüli-xoşnitq, xoşzəban, getmə!Mənə tərəhhüm elə, qoyma Natəvan, getmə!

Bu gülşən içrə, gülüm novşüküftə bir gülsən,Sənə hənuz deyil mövsimi-xəzan, getmə!

Məni - fələkzadəyə rəhm qıl, səni tari,Qaşın kimi qəddimi eyləyib kaman, getmə!

Sənin bu gözlərinə gözlərim ola qurban,Bir-iki dəm mənə ol bari həmzəban, getmə.

Yeni nümüvv eləyən, sərvvəş, dayan bari,Sirişkimi qoy edim payinə rəvan, getmə!

Mənə ki, guşeyi-cəşm ilə bir nəhan baxdın,Tez öldürər məni bu möhnəti-nəhan, getmə!

Düşə əyaqdən ol sərvi-qamətin, billah,Qiyaməti gətirər başimə əyan, getmə!

Bu cismi-zarım üçün məhz ruhsən, axır,Tutar qərar məgər, ruhsuz rəvan, getmə!

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. İki gözüm işığı, şahzadə simbərim,Məni də yoldaş apar, qoyma Natəvan getmə!

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе