رخ و زلفت، ای پریرخ، سمنست و مشک چینی
رخ و زلفت، ای پریرخ، سمنست و مشک چینیبه دهان و لب بگویم که نبات و انگبینی
تو اگر در آب روزی نظری کنی بر آن رخهوست کجا گذارد که کس دگر ببینی؟
به زبان خود نگارا، خبرم بپرس روزیکه دلت زبون مبادا! ز رقیب چون ببینی
چو ز چهره برگشایی تو نقاب، عقل گویدقلمست و نرگس و گل، نه دهان و چشم و بینی
ز دلم خیال رویت نرود به هیچ وجهیکه دلم نگین مهرست و تو مهر آن نگینی
چو شد، اوحدی، دل تو به خیال او پریشانمتحیرم که بی او به چه عذر مینشینی
برو و ز باغ رویش دو سه گل بچین نهفتهکه چو باغبان ببیند نهلد که گل بچینی
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/ovhadi-qezel-855
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О любви
Mən bir zaman öz-özümdən uzaxdım,Dün bir işıq buldum, ruhuma taxdım.
Mah Olan YerdəDoğarmı ay u gün göydəYüzün tək mah olan yerdə
Yoxdu mən tək sevgidə bir kəs ki püriqrar olaYoxdu mən tək sevgidə bir kəs ki püriqrar ola,Sevilə həm də sevə zahirdə leyk biyar ola.
HavalanıbdıLaçın bərəsindən, şikar evindən,Bir tülək tərlanım havalanıbdı.