پدر آن تیشه که بر خاک تو زد دست اجلتیشه‌ای بود که شد باعث ویرانی من

یوسفت نام نهادند و به گرگت دادندمرگْ گرگ تو شد، ای یوسف کنعانی من

مه گردون ادب بودی و در خاک شدیخاکْ زندان تو گشت، ای مه زندانی من

از ندانستنِ من دزدِ قضا آگه بودچو تو را برد، بخندید به نادانی من

آن که در زیرِ زمینْ داد سر و سامانتکاش می‌خورد غم بی‌سر و سامانی من

به سر خاک تو رفتم، خطِ پاکش خواندمآه از این خط که نوشتند به پیشانی من

رفتی و روز مرا تیره‌تر از شب کردیبی‌تو در ظلمتم، ای دیدهٔ نورانی من

بی‌تو اشک و غم و حسرت همه مهمان منَندقدمی رنجه کن از مهر به مهمانی من

صفحهٔ رویْ ز انظارْ نهان می‌دارمتا نخوانند بر این صفحه پریشانی من

دهرْ بسیار چو من سربه‌گریبان دیده استچه تفاوت کندَش سربه‌گریبانی من

عضو جمعیت حق گشتی و دیگر نخوریغم تنهایی و مهجوری و حیرانی من

گل و ریحانِ کدامین چمنَت بنْمودندکه شکستی قفس، ای مرغ گلستانی من

من که قدر گهر پاک تو می‌دانستمز چه مفقود شدی، ای گهر کانی من

من که آب تو ز سرچشمهٔ دل می‌دادمآب و رنگت چه شد، ای لالهٔ نُعمانی من

من یکی مرغ غزل‌خوانِ تو بودم، چه فتادکه دگر گوش نداری به نواخوانی من!

گنج خود خواندیَم و رفتی و بگذاشتیَمای عجب؛ بعد تو با کیست نگهبانی من!

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе