Ana
Anam Suğranın əziz xatirəsinə
Məzarının başındanKəsilmədi ayağım.
Keçdi günlər, həftələrİslandı kipriklərim,Qurumadı yanağım.Keçdi günlər, həftələrƏbədi həsrətinləAlışıb yana-yana.Sənsiz bir ovuc küləDönmək istədimAna, ay ana!Dedilər səbirli ol...Çoxdur yetim sənintəkAxı, kimin anasıDünyadan getməyəcək?Eşitmək istəmədimTəsəlli verənləri,Təsəlli unutdurarBəlkə ayrı kədəri.Vaxt ötdü, il dolandı.Heç bilmədim, gözümünYaşı necə dayandı.Mən necə sakit oldum?Mən necə aram oldum?
Dedim, güldüm, danışdım,Dərdsiz bir adam oldum.Üstündəki təpəniYağış yudu, apardı.Dövrəndəki gülləriKülək yoldu, qopardı.Sən gecələr gözünüZilləyirdin yorğana.Birdən bir az sürüşər.Birdən üstümdən düşərAna, ay ana!Sən məni tərk edəli,Bu işıqlı cahanaYüz dəfə günəş doğub,Yüz dəfə axşam düşüb,Mənim dərdimi boğub,Mənim gözümü silibTəbiətin öz əli,Həyatın öz axarı.Mənim üçün çırpınanO müqəddəs qəlbininSahilsiz arzuları.
Axı, sən özün mənəDemişdin dönə-dönə,“Gedən quru bədəndir”,Ana, ay ana?Ruhun əbədi köçübQəlbimdəki cahana.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/qabil-ana
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов
Gəlin, dostlar, gəlin şadlıq eyləyək,Bu dövrandı, mən dediyim bu dövran!
Ey çəkib şaxi-sənubər tək qədü bala, yigitEy çəkib şaxi-sənubər tək qədü bala, yigit,Arizün firdovs bağında güli rə’na, yigit.
خرامان میرود آن سرو قامتجهانی را از آن قامت قیامت
AmandıÖzün yaxşı-pis qapılar açarsan,Bir ox atıb könlüm evin yıxarsan,