مگو ز سختی این ره، چو دوست همراهستمجوی حیله درین ره، که یار آگاهست

اگر تو جان و دلت را بیاد حق داریهمیشه جان و دلت در پناه اللهست

بگویمت سخنی، خوش بگوش جان بشنو:مگو ز «لا و نسلم » که مانع راهست

اگر تو مرد یقینی ز عاشقان مگریزبیا بصحبت شیران، چه جای روباهست؟

بکوی یار نظر کن، که تا عیان بینیهزار سوخته افتاده بر گذرگاهست

بحال خسته دلان کی نظر کنی؟ ای دوستترا که زلف پریشان و روی چون ماهست

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. شراب پخته بخامان دل فسرده دهیدکه قاسمی بهمه حال مست آن شاهست

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви