زلفت شب قدرست،زهی سایه ممدود!رویت مه بدرست،زهی طالع مسعود!

در بادیه محنت هجران،شب تاریکبی نور رخت جان نبرد راه بمقصود

در باده و زاویه جز دوست ندیدیماین راه بدانستم و این بادیه پیمود

از مسکن جانهاگل صد برگ بر آمدتا سنبل سیراب تو بربرگ سمن سود

از حسن هویدا شود این عشق جهان سوزاین جا بشناسی صفت شاهد و مشهود

یک غمزه ز تو دادن و صد جان و دل از مابردند باقبال تو سودازدگان سود

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. حیران تو امروز نشد قاسم مسکینتا هست چنین باشد و تا بود چنین بود

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви