عشقش بخاک بردم و گفتم که: یا ودود«ارحم لنا» که غیر تو کس نیست در وجود

طاقت نداشت نور خرد پیش نار عشقخود را ز راه تجربه بسیار آزمود

زلف تو جعد شد،همه سرسبز و تازه ایمخیری ز شب در آمد و در روز در فزود

گر زانکه یار پرده عزت برافکندجان و روان بباز،چه فکر زیان و سود؟

جانها همه گدایی و دریوزه می کنندزان جان سرفراز،که محوست در شهود

یک ساغری ز خم بلا نوش کرده ایمسودای یار جبه و دستار مار بود

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. ای جان نازنین، بهوای تو زنده ایمقاسم بشوق روی تو میخواند این سرود

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви