عزت عشق بود غیرت یارکه ندادند منکران را بار

بسط بحر حیات عرفان بودکه گشادند کافران زنار

دار را چون بدید گفت حسین:«لیس فی الدار غیرنا دیار»

چند از افسانهای نو و کهن؟پیش ما این سخن میآر و می آر

فقر یعنی فنای صرف کندنقد قلب ترا تمام عیار

چون عیارت تمام گشت، تمامتاج بر سر نه و علم بردار

تا بکی بر کنار بحر محیطتشنه و زار همچو بوتیمار؟

در سماع خدای دست افشانکه جهان را بتست استظهار

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. قاسمی از کجا و زاهد خشک؟یا الهی، بلای بد وادار

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви