عمریست که سودای سر زلف تو داریمدیریست که از نرگس مستت بخماریم

ما آب روانیم و تو دریای حیاتیجویای توایم، از همه رو رو بتو داریم

چون رو بتو داریم، ز ما روی مگردانما بنده روی تو، بگو: رو بکه آریم؟

اعداد شمردیم بسی، جمله یکی بودچون جمله یکی باشد، ما در چه شماریم؟

بیماری از اندازه برون شد، قدمی نهتا جان گرانمایه بجانان بسپاریم

گفتم: بکرمهای تو بازآر دلم راخوش گفت: اگر باز نیاریم نه یاریم

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. برخاست ز فکر دو جهان خاطر قاسمواعظ، بنشین، ما سر افسانه نداریم

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов