شور جهان ز شکر آن دلستان ماستدل ارغنون و روی تو چون ارغوان ماست

من در تو خود کجا رسم؟ ای یار نازنینکان جا که آستان تو آن آسمان ماست

بی نام و بی نشان نبود در بسیط دهرهر جا که هست قصه نام و نشان ماست

ما همرهان و عشق دلاویز دلفروزهر جا که می رویم عنان بر عنان ماست

با یار باش و قصه آن یار را بگواز خود سخن مگو، که زیان در زیان ماست

ما عاشق توایم بصد جان و صد رواناینک گواه ما رخ چون زعفران ماست

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. گفتند: قاسمی همه شکر فروش شدگفتا: بلی، که شکر او از دکان ماست

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви