Şeriyyətli ömür
Əllikinci il idi...Qızıl payız günündəMən indiki sən idimSən dünyaya gələndə.
Asimanda ümidsizDövrə vuran bir quşdum.O gün əbədiyyətə –Bitməz ömrə qovuşdum.
O gün büsat çağımdı,Qalxdım ilham atına,Havalandı köhlənim,Şer oxudum adına.
Yoxsul şair, nimdaş ev,Addımbaşı ehtiyac...Sənin ilkin gülüşünQəm-qüssəyə dedi: – qaç!
Var-dövlətin gölündəÜzməsən də o vaxt sənOyuncaqdan korluğunOlmayıbdır mən bilən.
Bələyini bəzədimPoeziyanın gülüylə.Boya-başa yetirdimSəni şerin puluyla.
Yazdığım ilk mahnı daLaylasıdır o çağın.Demək tamam şerləYoğruludur varlığın.
Tərk etməyə ömrünüBelə şuxluq, səadət –Kaş ki, bələdçin olaHəyatda da şeriyyət...
Ağı oldu şeriyyətləKeçən ömrüm, həyatım.An-an ötür FəxrəddinləFəxrəddinsiz saatım.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/qasim-qasimzade-seriyyetli-omur
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение