الا ای پرده تاری به پیش چشمه روشن
الا ای پرده تاری به پیش چشمه روشنزمانی کوه را تَرگی زمانی چرخ را جوشن
دژم روئی و گیتی را کند آثار تو خرمسیه فامی و عالم را کند دیدار تو روشن
گهی بر گوشه گردون نهاده مر ترا گوشهگهی بر دامن خورشید بسته مر ترا دامن
گهی بادت بود مرکب گهی چرخت بود میدانگهی برت بود مکمن گهی بحرت بود معدن
گهی چون پشت شاهینی و گه چون سینه آهوگهی چون سیمگون خزی گهی چون نیلگون ادکن
تو بربستی درختان را هم از بیجاده پیرایهتو پوشیدی چمنها را هم از فیروزه پیراهن
زمین را رنگ تو دارد برنگ صدر حورالعینهوا را لون تو دارد بلون جان اهریمن
میان هر زمینی هست گوئی صد نگارستانمیان هر درختی هست گوئی صد چغانه زن
شمال اندر میان باغ و بوستان هست زرافشانسحاب اندر میان دشت و وادی گشته دیباتن
بهر کاخی که بنشینی ازو بینی دو صد خرگهبهر دشتی که پیمائی در او بینی دو صد خرمن
ز مرجان ارغوان را کرد نیسان یاره در ساعدز لؤلؤ یاسمن را بست گردون عقد بر گردن
نهفته باغ در لؤلؤ نهفته شاخ در دیباسرشته شاخ در کافور و سوده آب در چندن
میان بوستان خیره بماند نرگس اندر گلچنان کاندر رخ معشوق ماند خیره چشم من
نگاری کز فراق او بدرد اندر همی پیچمگهی زاری کنم با دل گهی خواری کنم با تن
چو در برزن بود باشد ز رویش رنگ در خانهچو در خانه بود باشد ز مویش بوی در برزن
دل من خانه عشق است و خورشید است عشق اوکه گر من در ببندم او همی در تابد از روزن
اگر سوسن همی خواهی یکی دیدار او بنگروگر سنبل همی خواهی یکی زلفین او بشکن
کنار و دامن از چشمم بود همواره پر گوهرروان من ز چشم او بود پیوسته پر سوزن
İşıqlı çeşmə önündə olan qara pərdə,Dağın başında dəbilqə, zireh fələklərdə!
Qəzəbli görkəmin insanlara sevinc gətirir,Qara üzünsə bütün aləmə işıq yetirir!
Fələkdə bir bucağı ey məkan edən şahim,Günəşlə yoldaş olub göydə bir gedən şahim.
Külək sənə at olar gah, çərx bir meydan,Yerin də gah ucalıq, gah da çalxanan ümman...
Ağaclara sulu mərcan ilə bəzək verdin,Bağa, çəmənliyə firuzə don geyindirdin...
Edibsən hər çəməni, bağı yüz nigaristan,Ağaclar üstə ötər yüz müğənni bir dastan.
Bulud fəzada ki, xatırladır zərif ipəyi,Səpər bağa, çəmənə zər, gövhər şimal küləyi.
Oturduğun saraya yüz gözəl bəzək vurmuş,Gəzişdiyin çölü yüz nemət ilə doldurmuş,
Düzəndə ərğavanın qollarına yüz mərcan,Səpər o yasəmənin qoynuna gövhər neysan.
Nə xoş ki, incilərə bağça-bağ qərq olmuş,Nə xoş, ipək geyinib şaxələr, bara dolmuş.
Olub çəməndə gülə nərgizin gözü heyran,Mənim gözüm kimi şuh görsənər ona canan.
O dilbərin ki, fəraqi-qəminə odlanıram,Ürəkdə ağlayıram, canda od tutub yanıram.
Bəzək verir evimə surəti eşikdə ikən,Duyuram evdə ikən ətrini eşikdən mən.
Ürəyim eşq evidir – eşqi onun gündür, inan!Qıfıllasam qapını, nur, işıq saçar bacadan!
Onun camalına bax, istəsən süsən görmək,Düşübsə sünbülə meylin, əlini zülfünə çək!..
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/qatran-qeside-130
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О любви
“Əlif”dən sürahi alagöz yarım,“Ba” babi cahanda qılmana bənzər.
Qurban olduğumGənə saldı məni eşq cünuna,Lalə üzarına qurban olduğum.
Bəri baxAla gözlü, sərv boylu dilbərim,Həsrətin çəkdiyim canan, bəri bax.
Bir dəm salınsa çün ol sərvi-rəvan çəməndəBir dəm salınsa çün ol sərvi-rəvan çəməndə,Gözüm edər həzaran abi-rəvan çəməndə.