شهریارا خرمی کن کاول شهریور استبا دلارامی که با هر شادئی اندر خور است

جان و دل را مونس است و با گل و با نرگس استنوبهار مجلس است و آفتاب لشگر است

این جهان همچون صدف گشت و تو او را گوهریبر صدف چندان فتد قیمت که او را گوهر است

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе