ملکان را ز آسمان کبودچون تو هرگز کریم و راد نبود

هرگز از تو کسی بلا نکشیدهرگز از تو کسی جفا نشنود

عید فرخنده باد بر تو ملکباد یزدان ز جان تو خشنود

تا ترا درد رنجه داشت همیروز مردم ز درد گشت کبود

ما همه بندگان چو شیفتگاندل غم آلود و دیده خون آلود

تا بدین مایه حال تو یزدانخلق را صنع خویشتن بنمود

بس نه بخشود بر تو باد یقینبر همه مردم جهان بخشود

دار و گیر جهانیان را چرخز تن و جان و دل ترا بزدود

تنت پالود کردگار ز دردزود گردی درست و خرم زود

گر جهان بر تو وقف کرد خداینکند بر تو هیچ دشمن سود

باد چندان بقات در شاهیکه بود نام بت پرست و جهود

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О божественной любви