Xatırlayıram –Mehriban əmimin ölümünü.Balaca əmim oğlanlarınınQüssələnib, saralıb solmasını.Mən də onların yaşındaydım.Hiss edirdim ölümün gətirdiyiboşluğu, qəm-qüssəni,Onlara gedəndə duydum –Əmimdən sonra evin boşalmağını.Elə bil hava yox idi nəfəs almağa.Əmim oğlanları unutmuşdularOynamağı, əylənməyi.Heç bilməzdim atanın ölümüBunca viran edərbir ailənin həyatını.Hətta daşı-divarı da dəyişər.Unuda bilmirəm –O qüssəli, kədərli günləri.

13.12.2008, Bakı

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О смерти