اشک ریز از مالش چرخ دغا آسوده استخوشه پروین ز رنج آسیا آسوده است

تا خط بغداد جامم هست در مد نظرسبحه پندارم به خاک کربلا آسوده است

تا نیاید پا به سنگت، از وطن بیرون میادانه تا در خوشه است از آسیا آسوده است

ما چو خار از هر سر دیوار گردن می کشیمشبنم گستاخ را بنگر کجا آسوده است

درع داودی است در راه طلب، افتادگیاز غم خار مغیلان نقش پا آسوده است

در حباب بحر اشک ما به چشم کم مبیندر ته هر قبه ای صد ناخدا آسوده است

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. تا تو گلبانگی ز لب صائب نمی آری برونعندلیب باغ جنت ز نوا آسوده است

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе