بتان که صید به نیرنگ می‌نمایندتکباب آتش بیرنگ می‌نمایندت

اگر برون کنی از دل هوای آزادیبهشت در قفس تنگ می‌نمایندت

ببر ز مردم غافل که این گران‌جانانگران‌رکاب‌تر از سنگ می‌نمایندت

به ناخنی که رسد، پرده را بگردانندمعاشران که هماهنگ می‌نمایندت

گر از لباس برآیی نمی‌شناسندتهمین گروه که یکرنگ می‌نمایندت

ز زنگ، آینه دل اگر بپردازیهزار آینه در زرنگ می‌نمایندت

علامت نفس سوخته است، منزل نیستسیاهیی که به فرسنگ می‌نمایندت

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. بکن به لاله‌رخان چشم خود سیه صائبکه زود چهره به خون رنگ می‌نمایندت

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов