دل راه اشک گرم به مژگان تر گرفتافسوس کاین گره سر راه گهر گرفت

چشمم سفید ناشده، آمد نسیم وصلپیش از شکوفه نخل امیدم ثمر گرفت

تا سایه کرد بر سر من آفتاب عشقبر هر زمین که سایه ام افتاد، در گرفت

عشق از طواف کعبه مرا بی نیاز کرداین سیل تندرو، ز رهم سنگ بر گرفت

روی ترا به لانه حمرا چه نسبت است؟نظاره تو شم مرا در گهر گرفت

بی پختگی ز عمر حلاوت مدار چشمبادام سبز را نتوان در شکر گرفت

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. صائب جریده شو که سکندر ز آب خضرزان ناامید شد که پی راهبر گرفت

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе