چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟داغ از میان سوختگان دست من گرفت

از چاک پیرهن چه قدر وا شود دلش؟دستی که فال عیش ز چاک کفن گرفت

در نار باغ سینه حلاوت نمانده استامروز دست ازوست که سیب ذقن گرفت

در سنگلاخ دهر چه پاسخت کرده ای؟آیینه روشنی ز جلای وطن گرفت

صائب همین بس است که در سلک شاعرانطالب نمی کند به سخن های من گرفت

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. کلکم به یک صریر سواد سخن گرفتبلبل به زور ناله سراسر چمن گرفت

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе