نمک به دیده غفلت کن از سفیده صبحکه صد کتاب سخن هست در جریده صبح

ما ز جامه احرام را کفن زنهارمشو چو مرده دلان غافل از سفیده صبح

ازان سفینه خورشید آسمان سیرستکه بادبان کند از پرده های دیده صبح

چو آفتاب بود گرم، نان راهرویکه روزیش بود از سفره کشیده صبح

بیاض سینه روشندلان رقم سوزستستاره نقطه سهوست بر جریده صبح

به سوزن مژه آفتاب هیهات استرفوپذیر شود سینه دریده صبح

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. مرا که با دل شب راز در میان دارمچه دل گشاده شود صائب از سفیده صبح؟

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О смерти