با لب خاموش هر کس غوطه در خون می زندبوسه چون ساغر بر آن لبهای میگون می زند

نیست لیلی را بغیر از پرده دل محملیدر بیابان قطره بیهوده مجنون می زند

گوشه گیری شهپر پرواز باشد فکر راجوش صهبا در خم خالی فلاطون می زند

سرو را هر چند آورده است زیر بال و پرهمچنان قمری زکوکو نعل وارون می زند

مهر خاموشی مرا دلسرد از گفتار کردتب به یک تبخال از تن خیمه بیرون می زند

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. می کند بیدار صائب فتنه خوابیده راکوته اندیشی که بر دشمن شبیخون می زند

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви