سایه تا بر گلستان آن قامت رعنا فکندشاخ گل را رعشه از کف ساغر صهبا فکند

آنچنان کز خط کشیدن صفحه باطل می شودجلوه او یک خیابان سرو را از پافکند

چون سپند آید سویدا در دل عاشق به رقصپرده تا از روی خود آن آتشین سیما فکند

با وجود مغز، لایق نیست پیچیدن به پوستحق پرستی هر دو عالم را زچشم مافکند

شد ره خوابیده هم پرواز با موج سرابتا غزال وحشی من سایه بر صحرافکند

هر که پشت پا نزد بر خواب در راه طلبکی به منزل می تواند پا به روی پافکند

من به آهی کوه غم از پیش دل برداشتمرخنه ها فرهاد اگر از تیشه در خار افکند

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. سوزنی صائب بود در عالم تجرید باردر میاه راه بار خود ازان عیسی فکند

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О вине