زمین و آسمان از ناله من در خروش آمدنشست از جوش دریا، سینه من تا به جوش آمد

نشاط دایمی خواهی، به درد از صاف قانع شوکه در دورست دایم جام هر کس درد نوش آمد

تو محو رنگ و بویی، ورنه از هر جنبش خاریصریر خامه تقدیر، عارف را به گوش آمد

زدست رد مردم آن که می نالد نمی داندکه از دست نوازش کوه غم ما را به دوش آمد

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. خرابات مغان پرجوش بود از شور من صائبجهان افسرده شد دیوانه ما تا به هوش آمد

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О вине