دل رمیده ملول از سفر نمی‌گرددفتاد هرکه به این راه برنمی‌گردد

شده است خشک چنان چشم من ز بی‌دردیکه از نظاره خورشید تر نمی‌گردد

مشو به سنگدلی غرّه ای کمان‌ابروکه تیر آه من از سنگ برنمی‌گردد

دل از عقیق لب او چگونه بردارم؟که تشنه سیر ز آب گهر نمی‌گردد

زمین ساده‌دلی‌هاست سخت دامنگیرز آبگینه من نقش بر نمی‌گردد

نمی‌شوند بزرگان ز پاس خود غافلکه تیغ کوه جدا از کمر نمی‌گردد

سراب تشنه‌لبان را نمی‌کند سیرابکه حرص جاه کم از سیم و زر نمی‌گردد

ز زور آب شناور نمی‌شود عاجزز باده ساقی ما بی‌خبر نمی‌گردد

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. به غیر خون جگر باده‌ای درین دوراننصیب صائب خونین‌جگر نمی‌گردد

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О вине