ز چهره حال دل زار من عیان باشدکه از شکستن دل رنگ ترجمان باشد

ز عمر رفته مراآه حسرت است نصیبکه گرد لازم دنبال کاروان باشد

ز عمر چشم اقامت مدار با قد خممبند دل خدنگی که در کمان باشد

لبم ز شکوه خونین نمیشود رنگیندهان زخم مرا تیغ اگر زبان باشد

امین مخزن گوهر کنند بی سخنشچو ماهی آن که درین بحر بی زبان باشد

به هر کجا که نشینم خجل ز جای خودمنظر به پایه من صدرآستان باشد

ز کیسه تو کند خرج هر که محتاج استکلید گنج تو در دست سایلان باشد

بغیر خط که ز لعل لب تو سر زده استکه دیده آتش یاقوت را دخان باشد

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. دمی که صرف به ذکر خدا شود صائبهزار بار به از عمر جاودان باشد

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви