خوش آن که ز آتش تب شعله اثر برودرخ تو در عرق سرد و گرم وتر برود

رگ تو جاده خون معتدل گرددزبان گزیده به یک گوشه نیشتر برود

تبی که برسمنت رنگ ارغوانی بستز پیش شعله خوی تو چون شرر برود

لب تو عقده تبخاله واکند از سرستاره سوخته ای چند از شرربرود

مباد از عرق گرم اضطراب تراسفینه تو ازین بحر بی خطر برود

حرارتی که گرفته است گرم جسم تراز برق گرمتر از باد زودتر برود

چنین که بی خبر آمد به خوابگاه تو تبامیدوار چنانم که بی خبر برود

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. دمید صبح چه خامش نشسته ای صائببگو به آه به دریوزه اثر برود

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов