رخسار او ز می چو عرقناک می شودهر سینه ای که هست ز دل پاک می شود

افزود آب ورنگ لبش از غبار خطآن خون کجا نهفته به این خاک می شود

زان سان که موم می شود از شعله نور پاکدل چون گداخت شعله ادراک می شود

از زهد خشک سرکشی نفس شد زیادآتش بلند از خس وخاشاک می شود

آدم ز خلق خوش به مقام ملک رسدخونی که مشک ناب شود پاک می شود

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. بر هر که تیغ می کشد آن آفتاب رویصائب چو صبح سینه من چاک می شود

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов