شوخی که عرض حسن به اغیار می دهدآب خضر به صورت دیوار می دهد

زودا که رخ به خون جگر لاله گون کندآن ساده دل که تربیت خار می دهد

روشندلان ز خصم ندارند جان دریغآیینه آب سبزه زنگار می دهد

از پاک طینتی است که ابر گرفته رورزق صدف ز گوهر شهوار می دهد

بی حاصلی است حاصل دل تا بود درستاین شاخ چون شکسته شود بار می دهد

موسی ز اشتیاق تجلی هلاک شدایزد به طور وعده دیدار می دهد

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. صد عقده باز می کند از کار خویشتنصائب کسی که سبحه به زنارمی دهد

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О божественной любви