چو خوش است اتحادی که حجاب تن نماندکه من آن زمان شوم من که اثر ز من نماند

شده محو جان روشن تن ساده لوح غافلکه ز شمع غیرداغی به دل لگن نماند

ز کلام پوچ عالم جرسی است پر ز غوغابه چه خلوت آورم رو که به انجمن نماند

ز نشان ونام بگذر به امید بازگشتنکه عقیق نامجو را هوس یمن نماند

چو قلم ازان ز خجلت سرخودبه زیر دارمکه ز من به جای چیزی به جز از سخن نماند

همه شب در انتظارم که چو شمع صبحگاهینفسی بر آرم از دل که نفس به من نماند

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. نگذاشت جان روشن اثری ز جسم صائبکه زشمع هیچ بر جا ز گداختن نماند

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов