نمی تابد ز آتش روی، خط عنبر آلودشچه شمع است این که چون پروانه گردد گرد سردودش

تماشای گل و شبنم گوارا باد بربلبلکه بوی گل نمی ارزد به روی گریه آلودش

خدا از وعده دور و دراز او نگه دارد!که دارد وعده بافردای محشر وعده زودش

جهان پرتیر و شمشیرست و من پیراهنی دارمکه تارش رشته جان است و جسم ناتوان پودش

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. سپند شوخ چشمی نذر آتش کرده ام صائبکه خواهد چشم مجمرروشنایی یافت ازدودش

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе