لطیفه ای عجب است این که لعل سیرابشمدام می چکد وکم نمی شود آبش

کسی که راه به بحر محیط وحدت بردغریب نیست درآغوش دشت سیلابش

چو مرده ای است که خوابانده اند در کافورکسی که در شب مهتاب می برد خوابش

چو تیر سخت کمان می‌جهد برون عارفز مسجدی که بود رو به خلق محرابش

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. قدی که خم شود از بار درد و غم صائبنهنگ می کشد از بحر عشق قلابش

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О божественной любви