قدم برون منه از آستان خانه دلکه نقد هر دو جهان است خزانه دل

ز کاسه سر خود فیل مست می گرددز خود شراب برآرد زمین خانه دل

سفر به بال و پر موج می کند دریاز آه و ناله خویش است تازیانه دل

ز لفظ راه به معنی برند بینایانو گرنه نیست خط و خال دام و دانه دل

فلک که نقطه پرگار اوست مرکز خاکجزیره ای است ز دریای بیکرانه دل

فریب کارگشایان روزگار مخورببر زآه چراغی به آستانه دل

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. دو عالمند طلبکار این گهر صائبفتد به دست که تا گوهر یگانه دل

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О вине