از سواد شهر وحشت می‌کند دیوانه‌اممی‌کشد از لفظ دامن معنی بیگانه‌ام

داغ دارد پاکی دامان من فانوس راشمع را دست حمایت می‌شود پروانه‌ام

دل به درد آید ز عاجزنالی من سنگ راآسیا را بازمی‌دارد ز گردش دانه‌ام

خانه من چون کمان پاک است از اسباب عیشپر برآرد میهمان چون تیر در کاشانه‌ام

باده گلرنگ نتواند مرا سیراب کردمی‌مکد انگشت ساقی را لب پیمانه‌ام

گرچه چشم نوبهار از لاله من روشن استباده را می‌سوزد از لب‌تشنگی پیمانه‌ام

با خرابی‌های ظاهر باطنی دارم چو گنججغد باشد نیل چشم زخم در ویرانه‌ام

گرچه زندانی است دست خالیم در آستینکارساز عالمی از همت مردانه‌ام

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. نیست از موج حوادث بر دلم صائب غبارجوهر شمشیر باشد ابجد طفلانه‌ام

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О вине