ز بی ظرفی به روی گرم جانان برنمی آیمچو نخل موم با خورشید تابان برنمی آیم

میان نغمه سنجان چمن آن عندلیبم منکه در ایام بی برگی ز بستان بر نمی آیم

رگ سنگ است هر مو از گرانجانی براندامممن از خواب گران غفلت آسان بر نمی آیم

نمی دزدم ز کوه قاف دوش از بردباریهاولی از عهده ثقل گرانجان بر نمی آیم

نیفشانم چو یوسف تا ز دامن گرد تهمت رابه تکلیف عزیزان من ز زندان بر نمی آیم

ز جرأت می توانم بر صف محشر زدن، امابه آه و دود دلهای پریشان بر نمی آیم

مرا با بوریای فقر چسبان است آمیزشبه پای خود چو شکر زین نیستان بر نمی آیم

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. ز نعمت خوارگی هر چند شد فرسوده دندانمهمان صائب من از اندیشه نان بر نمی آیم

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов