خیز جان در ره صاحب نفسی افشانیممگر از سینه غبار هوسی افشانیم

سرو را نیست جز دست فشاندن باریما چه داریم که در پای کسی افشانیم

نیست در طالع ما جرأت دامنگیریمشت خاکی به ره دادرسی افشانیم

هوس محمل لیلی گرهی بربادستما که جان را به نوای جرسی افشانیم

شکری را که به شیرینی جان می گیرندچه ضرورست به کام مگسی افشانیم

شرم داریم که بال چمن آلوده خویشغوطه نا داده به خون در قفسی افشانیم

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. چه بود خرده جان پیش زر گل صائببه که جان در قدم خار و خسی افشانیم

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе