خاکی به لب گور فشاندیم و گذشتیمما مرکب ازین رخنه جهاندیم و گذشتیم

چون ابر بهار آنچه ازین بحر گرفتیمدر جیب صدف پاک فشاندیم و گذشتیم

چون سایه مرغان هوا در سفر خاکآزار به موری نرساندیم و گذشتیم

گر قسمت ما باده و گر خون جگر بودما نوبت خود را گذراندیم و گذشتیم

کردیم عنانداری دل تا دم آخرگلگون هوس را ندواندیم و گذشتیم

در رشته کشیدند دگرها گهر جانما این عرق از جبهه فشاندیم و گذشتیم

هر چند که در دیده ما خار شکستندخاری به دل کس نخلاندیم و گذشتیم

یک صید ازین دشت به فتراک نبستیمچون مهر همین تیغ رساندیم و گذشتیم

هر چند که در مد نظر بود دو عالمیک حرف ازین صفحه نخواندیم و گذشتیم

فریاد که از کوتهی بازوی اقبالدستی به دو عالم نفشاندیم و گذشتیم

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. صد تلخ چشیدیم ز هر بی مزه صائبتلخی به حریفان نچشاندیم و گذشتیم

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов