سرد شد دست و دعا صبح به یک خندیدنروح را گرم کند خنده به دل دزدیدن

خاطر جمع و پریشان نظری هیهات استشانه زلف حواس است پریشان دیدن

دیدن بحر به پوشیدن چشمی بندستچشم هر چند ز دریا نتوان پوشیدن

رزق هر چند که چون سیل بهاران آیدآسیا را نشود سنگ ره نالیدن

پوست پوشیده به جولانگه لیلی رفتمدر ره عشق ز مجنون نتوان لنگیدن

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. صائب از پیچ و خم زلف سخن مویی شداینقدر نیز نباید به سخن پیچیدن

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви