جانا که ترا گفت که ترک می و نی کن؟بردار لب از ساغر و خون در دل می کن

بر کشتی می نامه نی باد مرادستای مطرب کوتاه نفس، باد به نی کن

تا چند پی کبک به کهسار برآیی؟در پای خم امروز شکار بط می کن

تا روی کند عیش و طرب، پشت به خم دهتا پشت کند محنت و غم، روی به می کن

هان خضر، تو آب در میخانه بیفشانهان ای دم عیسی، تو هواداری نی کن

یک جرعه بر این خاک سیه کاسه بیفشانقارونکده خاک پر از حاتم طی کن

سنگ کف طفلان حشم زنگ برآوردبی درد، ز صحرای جنن روی به حی کن

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. صائب همه کس گوش به فریاد تو داردیک ناله جانسوز درین بزم چو نی کن

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О вине